“เหนื่อยจังเลย” ไทจังเดินมาข้างหลังริวยะ
จากนั้นก็ใช้มือสองข้างพาดมาจากด้านหลัง
ทิ้งน้ำหนักใส่คนตัวเล็กที่กำลังยืนส่งกระจกอยู่
ผมที่เพ่งไดร์เสร็จหมาดๆหอมอ่อนด้วยกลิ่นแชมพู ไทจังทำจมูกฟูดฟิด หมอนี่ต้องเนี๊ยบอยุ่เสมอ
ในขณะที่คนอื่นๆไม่..
“มันหนักนะ”
ริวยะบ่น ก็ไทจังน่ะตัวโตกว่านี่นา แถมยังทิ้งน้ำหนักมาบนไหล่แบบนี้
ทำให้เขาเซไปนิดนึง
“จะเดินไม่ไหวแล้ว”
ไทจังบ่นจมูก
“ง่ะ
งั้นนั่งพักก่อนแล้วกัน เดี๋ยวอีกสักครึ่งชั่วโมงค่อยออกไป “
ริวยะหันมามองหน้ายิ้มๆ รู้สึกว่าวันนี้ไทจังอารมณ์ดี ปกติจะหน้าบึ้งอยู่ตลอดเวลา
ตั้งแต่เคยแสดงด้วยกันมา ก็ห่างหายไปนานโข ริวยะเป็นเด็กสเตท ส่วนไทจังเป็นเด็กคอน
ก็เลยไม่ค่อยได้ทำงานร่วมกันเท่าไหร่ เมื่อก่อนมีคอนฯก็ร่วมแสดงด้วยกัน
แต่หลังๆนี่เน้นหนักไปแสดงเวทีมากว่า ริวยะพัฒนาการเต้นจนอยู่แถวหน้าได้สบายๆ
ส่วนไทจังพัฒนาด้านการร้อง วันแรกที่มาแสดงไทจังค่อนข้างตื่นเต้น
ในขณะที่ริวยะเจนจนไม่รู้สึกอะไรแล้ว ด้วยความพยายามไม่ยอมแพ้
ทำให้ไทจังก้าวมาถึงตรงนี้
“เสร็จล่ะ
“ ริวยะเก็บของหยิบประเป๋าประจำตัวขึ้นมาพาดบ่า
หันมามองไทจังที่นั่งรออยู่ และหมอนั่นกำลังนั่งหลับ ริวยะอมยิ้ม สงสัยจะเหนื่อยมากจริงๆ
“เฮ้ย”
ริวยะถลาไปรับ เมื่อไทจังโงนเงนๆทำท่าจะหล่นเก้าอี้
“อ้าว”
ไทจังงัวเงียตกใจ เมื่อรู้ว่าริวยะกำลังกอดตัวเองอยู่
“อะไรเนี่ย”
ไทจังผละออก
“ก็นายหลับ
จะหล่นลงไปชั้นก็เลยมารับไว้” ริวยะมานั่งท้าวคางมอง
“อึ่มง่วงจริงๆแหละ
แต่นายนี่เก่งชะมัด ไม่เหนื่อยหรืองัย”
ไทจังจิ้มหน้าผากเบาๆ
“ก็ประสบการณ์มันต่างกัน
ไปเหอะ เดี๋ยวแฟนๆคอย” ริวยะจูงมือให้ลุกขึ้น ไทจังพยักหน้า
เดินตามคนตัวเล็กออกไปด้านนอก ซึ่งมีแฟนๆยืนให้กำลังใจอยู่....การพบปะแฟนๆที่มาให้กำลังใจเป็นสิ่งที่ควรทำอย่างหนึ่งทีเดียว..นอกจากวันไหนไทจังอารมณ์ไม่ดีวันนั้นก็จะเลี่ยงไม่ออกมา
“ขอโทษที่มาช้า
พอดีรอหมอนั่นอยู่ “ ไทจังเอ่ยประโยคแรกกับแฟนๆ
“อะไรของนาย”
ริวยะหันถาม
“หมอนั่นเอาแต่ทำผม ผมเลยต้องนั่งรอ” ไทจังรีบอ้อนแฟน ริวยะส่ายหัวยิ้มๆ
ไม่พูดอะไรต่อได้แต่หันมาคุยกับแฟนๆของตัวเอง.....
ดึกแล้ว
ทั้งคู่จริงขอตัวกลับ พูดตรงๆตอนนี้ไทจังอยากให้ใครสักคนแบกกลับบ้าน
แต่คงใม่ไหวละมังเพราะเขาตัวเล็กซะที่ไหนอีกอย่างคนที่ครับด้วยท่าทางจะเหนื่อยเหมือนกัน
ถึงปากจะบอกว่าไม่เหนื่อยก็ตามที ก็เลยได้แต่เดินตามไปเงียบๆจนกระทั่งขึ้นรถไฟกลับ
วันนี้ออกมาพบแฟนๆเหมือนเคย
ไทจังดูอารมณ์ดีเป็นพิเศษ เลยคุยกับแฟนๆแยะกว่าปกติ ริวยะเองก็เหมือนกัน เพราะพรุ่งนี้เป็นวันหยุด
อย่างน้อยก็ได้พักผ่อนกันหนึ่งวัน
จริงแล้วก็เหมือนไม่ได้หยุดนั่นแหละเพราะทั้งคู่ยังคงต้องไปเรียน
อย่างวันนี้ก็มาจากโรงเรียนแล้วแสดงต่อเลย
ตื่นกันตั้งแต่เช้ากว่าจะเสร็จก็สี่ห้าทุ่มไปแล้ว ริวยะเป็นพวกพลังเหลือเฟือ
เพราะสมัยก่อนตัวเล็กๆบางๆพอมาขึ้นเวทีก็เลยต้องพยายามตามคนอื่นให้ทัน
พวกที่พูดถึงนั่นต่างเชี่ยวเวทีทั้งนั้น
ผลจากการฝึกฝนทำให้ตอนนี้ร่างกายมีแต่กล้ามเนื้อเป็นมัดๆ ส่วนไทจังตัวสูงก็จริงแต่บางกว่า
ผิวขาวเนียน หน้าตาสวยกว่าผู้หญิงอีกตะหาก ไม่แปลกหรอกที่จะมองจนเหลียวหลัง
“หมอนี่ช้าตลอด”
ไทจังบ่นเรื่องริวยะอีกแล้ว ริวยะเองก็ได้แต่ยิ้มเหมือนเคย
“วันนี้นายเองก็ช้านะ”
ริวยะหันมาบอกแฟน
“หมอนี่ต้องเนี๊ยบตลอด”
ไทจังเผาอีก
“อึ่ม
นายนี่น่ารักชะมัด” ริวยะโพร่งขึ้น ไทจังหันมามองริวยะ
ร้อนผ่าวไปทั้งใบหน้า มาพูดอะไรกันเนี่ย ต่อหน้าสาธารณะชน
ถ้าเป็นคนอื่นโดนต่อยคว่ำไปแล้ว แย่ล่ะทำอะไรไม่ถูกแล้วตอนนี้ ริวยะ ไอ้เด็กบ้า
เดี๋ยวก่อนเหอะ นี่เอาคืนที่ไทจังมาบ่นให้แฟนๆฟังใช่มั้ยเนี่ย แสบนัก
จะทำงัยกับหมอนี่ดี เห็นเชื่องๆเลยเผลอแกล้งแยะไปหน่อย
“นายจะยืนอีกนานมั้ย
ชั้นจะกลับ “ ริวยะตัดบทเมื่อเห็นไทจังทำอะไรไม่ถูก
“กลับๆ
“ ไทจังทำหน้าเหรอหรา
ล่ำลาแฟนๆเสร็จก็เดินตามริวยะไปต้อยๆ ไอ้อาการที่สองหนุ่มทำตะกี้น่ะ
ตอนนี้แฟนๆ ยิ้มแก้มแตกกันแล้ว ดูเอาเหอะตาของแต่ละคนแทบจะเป็นรูปหัวใจกันอยู่แล้ว
ความน่ารักที่แสดงออกมาแบบไม่รู้ตัวเนี่ย
ทำให้ทั้งคู่ขยับเข้าไปในใจแฟนๆลึกเข้าไปเรื่อยๆ
แถมท้าย....
“นายพูดอะไรวะเนี่ย”
ไทจังตบไหล่ริวยะดังปึ๊ก
“อ้าว
หรือไม่จริง นายน่ารักจะตาย” ริวยะยิ้มกว้าง ไทจังทำหน้าเหนื่อย
ก็ดูดิ่ หมอนี่ยิ้มโคตรน่ารักเลยอะ เลยด่าไม่ลงจริงๆ
ถ้าเป็นคนอื่นป่านนี้ไทจังเปลี่ยนอารมณ์ไปแล้ว
“ต่อไปห้ามพูดต่อหน้าคนอื่นนะ
“ ไทจังคว้าคอริวยะมากระซิบ เอานิ้วจิ้มแก้มรัวๆ
“แต่อยู่สองคนพูดได้ใช่ม้า”
ริวยะหันมาถาม
“เอาเหอะ
แต่ขอล่ะต่อหน้าคนอื่น ทำหน้าไม่ถูกจริงๆ” ไทจังถอนหายใจ
“รับทราบ
ว่าแต่นายนี่หอมดีเนอะ” ริวยะหัวเราะ ทำจมูกฟุดฟิด ไทจังผละออก
ยืนนิ่งอยู่กับที่
“โอ๋ๆ
ไม่พูดแล้วๆ กลับกัน”
ริวยะเดินเข้ามาจูงแขน ที่นิ่งไม่ใช่อะไรเขิน ไอ้การที่เป็นคนตรงๆนี่ก็ดีนะ
แต่ถ้าตรงไปขนาดนี้ บ่องตงทำอารมณ์ไม่ถูกจริงๆ คงต้องเรียนรู้อีกแยะ กว่าจะจบการแสดงต้องพยายามทั้งเวทีและชีวิตจริงแล้วสิ
ps..ไทกะ: ถ้าผมมีแฟนนะ อยากจะกอดจากข้างหลังเนอะผมอยากจะทำแบบนี้ตลอดเลย ไม่มีไอเทมไหนอบอุ่นเท่าสิ่งนี้ใช่มั้ยล่ะ? [Myojo13/01] >////<
ps..ไทกะ: ถ้าผมมีแฟนนะ อยากจะกอดจากข้างหลังเนอะผมอยากจะทำแบบนี้ตลอดเลย ไม่มีไอเทมไหนอบอุ่นเท่าสิ่งนี้ใช่มั้ยล่ะ? [Myojo13/01] >////<