คาโด้ยลืมตาตื่นขึ้นมาตอนกลางดึก
เหลือบไปมองนาฬิกาตีสองแล้วได้ยินเสียงกรนจากคนที่นอนอยู่ตรงริมหน้าต่าง
เขาค่อยๆลุกจากเตียงเดินตรงเข้าไปใกล้ๆ หมอนี่เป็นอย่างนี้ทุกคืน
กรนเสียงดังจนเรานอนไม่หลับตอนแรกๆอยากเอาหมอนปิดหน้าฆาตรกรรมซะให้รู้แล้วรู้รอดโทษฐานทีทำให้เขาตื่นขึ้นมาตอนดึกๆดื่นๆ
เขาเลยขอเปลี่ยนห้องแต่ทุกคนรู้เรื่องนี้ดีเลยไม่มีใครอยากเปลี่ยน
เขายืนมองใบหน้าหล่อเหลาซึ่งตอนนี้นอนหลับสนิท ถอนหายใจเฮือกโต
“นายทำให้ชั้นนอนไม่หลับอีกแล้วนะ
รับผิดชอบมาซะดีๆ” คาโด้ยยืนกอดอกมอง
ก่อนจะล่อยๆนั่งลงบนเตียง ปลดกระดุมเสื้อออกกลืนน้ำลายดังเอื๊อก หุ่นดีจริงๆน้า
รูปร่างสูงโปร่งหน้าตาหล่อเหลาแถมยังมีกล้ามท้องเป็นลอนอีก เจ้าตัวยังคงหลับสนิท
หมอนี่น่ะประเภทหัวถึงหมอนก็นอนหลับปุ๋ยแล้ว เอาช้างมาฉุดเอาน้ำมาราดก็ไม่ตื่นหรอก
แค่พอตีห้าปุ๊บเป็นต้องเด้งจากเตียงโดยอัตโนมัติเหมือนพวกหุ่นยนต์งัยงั้น คาโด้ยค่อยๆลูบไล้ไปทั่วหน้าท้อง
ไม่กี่นาทีเจ้าตัวเล็กที่หลับอยู่ก็ค่อยๆตื่นขึ้นมาเขายิ้มที่มุมปาก
“โทษฐานที่ทำให้ชั้นตื่น”
เขาค่อยๆเอื้อมมือไปเลื่อนกางเกงลง เจ้าตัวเล็กโผล่หน้าออกมาทักทาย
ขยับมืออยู่สองสามที
“ยังไม่ตื่นดีเลยน้า” เขาพรึมพรำ ลูบไล้เจ้าตัวเล็กจนเริ่มลุกขึ้นยิน
ขยับหน้าเข้าไปใกล้ๆ จูบทักทายเบาๆ แล้วค่อยๆใช้ปลายลิ้นเล็มเลียอย่างเอร็ดอร่อย
คนตัวโตครางออกมาเบาๆ ทำให้เขาหยุดไปนิดนึงรอดูปฏิกิริยาแต่ดูเหมือนจะหลับสนิท
เขาจัดการกับเจ้าตัวเล็กต่อจนพร้อมใช้งาน จากนั้นค่อยๆปลดกางเกงตัวเองออก
ขยับขึ้นไปนั่งคร่อมหย่อนก้นทับคนตัวโตที่นอนอยู่ข้างล่างช้าๆ
เขาสะดุ้งนิดนึงกับความใหญ่โต เพียงชั่วครู่ก็กลืนกินเจ้าตัวเล็กจนหมด
“อึ่ม”
เสียงเล็ดลอดออกมาจนเขาต้องยกมือขึ้นปิดปาก ความเสียวซ่านแผ่กระจายไปทั่วร่าง ค่อยๆขยับตัวช้าๆ
“อร่อยจังนะ”
เขาเร่งจังหวะตามอารมณ์พุ่งพร่านของตวเอง
ไม่กี่นาทีก็รู้สึกถึงไออุ่นของคนข้างล่างที่พุ่งพรวดเข้ามาในร่าง
ขยับอีกสองสามทีเขาก็ถึงฝั่งฝัน ร่างกายสะท้านด้วยความสุขสมและตื่นเต้นระคนกัน
เสียงเหนื่อยหอบของตัวเองและเสียงหัวใจที่เต้นรัวเป็นเสียงกลอง
เขาค่อยๆลุกขึ้นช้าๆ ใช้ผ้าเช็ดทำความสะอาดเจ้าตัวเล็กลวกๆ
ส่วนตัวเองก็เดนเข้าห้องน้ำไป....
คาโด้ยทิ้งตัวลงนอนบนเตียง
คนที่อยู่ตรงหน้าต่างยังส่งเสียงกรนเหมือนเดิม
แต่ตอนนี้เสียงนั้นมันไม่มีผลกับเขาเสียแล้ว
.......................................
“อ๊าก”
เสียงร้องทำให้คาโด้ยตกใจตื่น ลุกพรวดขึ้นมาด้วยสีหน้าสะลีมสะลือ
“อะไรของนายมันเช้าอยู่นะ”
คาโด้ยเหลือบไปมองนาฬิกา ก่อนจะล้มตัวลงนอนต่อ
คนร้องหันไปมองคาโด้ยด้วยสายตาตื่นตระหนกเปิดผ้าห่มออก ตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น
ทำไมกันถ้าคนอื่นรู้ต้องแย่แน่ๆเลย เขาค่อยๆลุกจากเตียง เดินคว้าผ้าเช็ดตัวเข้าห้องนั้นไป
เป็นแบบนี้อีกแล้ว มันอะไรกันนักหนา ทั้งที่ไม่น่าจะเป็นนี่นา
“ท่าทางนายแย่ๆนะ
“ มิวโตะเอ่ยถามหลังจากซ้อมเต้นเสร็จ
“อื้อ
พักนี้ฝันแปลก” อากิถอนหายใจ
“ฝันอะไรของนาย
“ มิวโตะทำหน้าสงสัย ฮากิเหลือบมองนิดนึงแล้วส่ายหน้า
จะให้บอกได้ยังละฝันประหลาดพรรนั้น แถมตัวเองยังมีความสุขสุดๆอีกตังหาก
และที่สำคัญ ไม่ๆ ห้ามคิด ไม่คิดเด็ดขาด
วันนี้เขากลับมาที่ห้องเห็นคาโด้ยลงนั่งทำการบ้านอยู่
พักนี้คาโด้ยดูสวยจริงๆน้า แค่มองก็ใจเต้นตึกตักแล้วล่ะ เดี๋ยวสิใจเต้น
จู่ๆก็เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ แย่แล้ว
“นายตัวร้อนหรือเปล่า”
คาโดยยื่นมือนุ่มๆมาแตะหน้าผาก เมื่อเห็นฮากินั่งหน้าแดง ฮากิตกใจผงะไปเมื่อคาโด้ยมายืนตรงหน้า
แถมเอื้อมมือมาแตะหน้าผากอีก หอมจัง จำไมเขารู้สึกอย่างนั้น กลิ่นที่คุ้นเคย
ไม่สิต้องคุ้นเคยอยุ่แล้วก็อยุ่ห้องเดียวกัน แต่ว่าหอมจริงๆ เขาจับมือคาโด้ย
ออกแรงนิดเดียวร่างบางก็ปลิวมาทับเขาแล้ว
“เฮ้ยนายเล่นอะไร”
คาโด้ยบ่น
พยายามดันตัวลุกขึ้นแต่ฮากิกอดไว้แน่นแถมยังพลิกตัวขึ้นทับเคาโด้ยเอาไว้อีกตังหาก
เขามองหน้านิดจึงค่อยๆซุกหน้าไปที่ซอกคอ คาโด้ยพยายามดิ้น ความหอมทำให้เขามึนงง
ใช้น้ำหนักตัวทั้งหมดทับเอาไว้จนคาโด้ยขยับไม่ได้
ได้ยินเพียงเสียงอู้อี้เพราะตอนนี้ไม่มีเสียงใดเข้าไปสู่โสตประสาทเขาได้อีกแล้ว
ฮากิซุกไซ้ไปตามซอกคองามระหง
ใช้มือข้างนึงกระชากเสื้ออย่างแรงจนกระดุมขาดกระเด็น
เม็ดทับทิมสีแดงประดับอยู่ตรงหน้าอกทั้งสองข้าง
ฮากิยิ้มก่อนจะใช้ปลายลิ้นดุนดันเบาๆ เจ้าตัวส่งเสียงครางเบาๆ
เขาพอใจกับเสียงหวานเล็มเลียสลับกับดุดเป็นจังหวะ คาโด้ยผวาเป็นระยะ ฮากิรับรู้ถึงสิ่งที่กำลังยายามออกมาหายใจอยู่เบื้องล่าง
เพราะตอนนี้เขากดทับมันอยู่และตัวเขาเองก็เล่นกัน คนที่อยู่ใต้ร่างส่งเสียงครางเป็นระยะๆ
เขาใช้มือดึงกางเกงนอนออก เพียงครู่ร่างคาโด้ยก็เปลือยเปล่า
อวดความงดงามทุกส่วนของร่างกายให้เขาเห็น ฮากิกลืนน้ำลาย นอกจากจะหอมแล้วเรือนร่างยังบอบบางราวกับผู้หญิง
เข้าใช้มีอกระตุ้นนิดหน่อยเจ้าตัวเล็กของคาโด้ยก็ชูชันขึ้นมา
เอื้อมมือไปลูบไล้ช่องทางด้านหลัง ค่อยๆดันนิ้วเข้าไปด้านใน เจ้าตัวสะดุ้งเฮือก
พยายามดิ้นแต่ฮากิประกบปากส่งลิ้นไปสำรวจทั่วทั้งโพลงปาก คาโด้ยอ่อนแรงลง
เขาค่อยๆขยับนิ้วและเพิ่มจำนวนนิ้ว ขยับเข้าขยับออกขยายช่องทางสักพักก็ถอนนิ้วออก
พร้อมแล้วสินะ เขาค่อยๆแทรกกายเข้าไปช้า คาโด้ยจิกแผ่นหลังของเขาเอาไว้
ความหอมหวานทำให้ทั้งคู่หลงลืมสิ่งที่อยู่รอบๆข้าง เสียงขยับสลับกับเสียงคราง
เม็ดเหงื่อมากมายที่ผุดขึ้นตามร่างกาย ทำให้ฮากิรู้สึกราวกับว่าฝันไปอีกครั้ง
หากเป็นเช่นนั้นเขาไม่อยากตื่นขึ้นมาเลย คนตัวเล็กข้างล่างกอดฮากิไว้แน่น
ถึงแล้วสินะฮากิเร่งจังหวะการขยับของสะโพกให้เร็วขึ้น ไม่กี่นาทีก็ตามไปติดๆ เขาฟุบลงคาอกคนตัวเล็ก
“ไม่ใช่ครั้งแรกของนายสินะ”
ฮากิกระซิบ คาโด้ยใช้เรี่ยวแรงที่เหลือดันฮากิออก
“ถ้านายคบกับใครอยู่ขอโทษนะ” “เพี้ยะ”
ฝ่ามือของคาโด้ยปะทะกับใบหน้าฮากิอย่างแรง ไม่มีคำพูดใดๆหลุดออกมาจากปาก
นอกจากน้ำตาที่รื้อๆอยุ่ตรงตาคู่สวย คาโด้ยวิ่งเข้าห้องน้ำไป
ฮากิงงกับสิ่งที่เกิดขึ้น ได้ยินเสียงร้องไห้ดังออกมาจากในห้องน้ำ
เขาทั้งเจ็บทั้งชาใบหน้า แต่ที่เจ็บกว่าลึกๆข้างในนี่คืออะไร....
คืนนี้ฮากิเอนกายลงนอนอย่างอ่อนล้า
รู้สึกว่าในห้องมันชั่งเงียบเหงากว่าที่เป็น มุมนั้นไม่มีคาโด้ยอยู่เป็นนอาทิตย์แล้ว
เขาร่าเหคุที่เจ็บลึกๆอยู่ข้างในแล้ว และเหตุผลที่ทำเรื่องแบบนั้นลงไป
เขาหลงรักคาโด้ย รักจนแอบเก็บเอาไปฝันทุกค้น
นั่นมันทำให้เขามีความสุขจนไม่อยากให้ฝันมันจบลง
แต่วันนี้ความกลัวที่มีมันเกิดขึ้นซึ่งเขาเองเป็นคนทำให้ความฝันจบลงด้วยตัวเอง
..................................................................
ดึกแล้ว
คาโด้ยค่อยๆเปิดประตูห้องช้าๆ เหลือบมองคนที่นอนอนอยุ่บนเตียงนิดนึง
ได้ยินเสียงกรนเบาๆ เขากลับเอาของสำคัญที่ต้องใช้ในวันสอบ
เปิดลิ้นชักเอาของใส่กระเป๋าอข่างแผ่วเบา เสร็จก็มานั่งบนเตียงช้าๆ
พิจารณาคนที่นอนอยู่ เอื้อมมือไปปลดกระดุม ลูบไล้แผงออกกล้างไล่มาจนถึงหน้าท้อง
น้ำตาใสๆไหลออกมาจากตาคู่สวย
“ครั้งสุดท้ายแล้วสินะ”
เอื้อมมือไปหยอกล้อกับเจ้าตัวเล็ก
แล้วรูดกางเกงนอนออกเจ้าตัวเล็กก็โผล่หน้าออกมารับอากาศด้านนอก เขามีเวลาไม่มากเลยถอดแค่ท่อนล่างเข้าขึ้นไปนั่งคร่อมเจ้าตัวเล็ก
ค่อยๆนั่งทับลงมาช้าๆ น้ำตายังคงไหลไม่หยุด
เข้ากลั้นเสียง นั่งอยู่อย่างนั้นครู่นึงก่อนจะค่อยๆขยับตัว
ตักตวงความสุขสม จดจำสิ่งที่ขยับเข้าออกในร่างกายเขา จดจำแผ่นอก
กล้ามท้องและใบหน้าของคนที่หลับใหลอยู่ ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นครั้งสุดท้าย ขณะที่เขาขยับตัว
ฮากิก็เอื้อมมือมาจับสะโพกเขาไว้พร้อมกับเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น คาโด้ยตัวแข็งทื่อ
ฮากิยันกายขึ้นนั่งสวมกอดคาโด้ยเอาไว้ทั้งๆที่ท่อนล่างยังเชื่อมกันอยู่
“ขอโทษนะ”
ฮากิกระซิบ กระชับแขนตัวเองให้แน่นขึ้น
“ที่ชั้นฝันหวานทุกคืน
ฝันว่ามีอะไรกับนาย มันไม่ใช่ความฝันใช่ไหม”
ฮากิถอนหายใจ เขาไม่ใช่พวกผิดปกติสินะ คาโด้ยยังคนเงียบ “วันก่อนที่ถามไป
ขอโทษนะ” ฮากิยกยืมเช็ดน้ำตาให้
“ชั้นเป็นคนแรกและคนเดียวของนายใช่ไหม”
ฮากิยิ้ม คาโดยไม่ตอบได้แต่พยักหน้าน้อยๆ
ฮากิเชยคางขึ้นมาประกบปากจูบอย่างเร่าร้อนเข้าตัวเล็กข้างๆล่างเองก็มีปฏิกิริยา
เขาค่อยๆพลิกตัวให้คนข้างบนมาอยู่ด้านล่างแทน
ความปรารถนาทำให้เขาขยับอย่างหนักหน่วง คาโด้ยกอดฮากิไว้แน่น
เสียงขยับสอดประสานกันนาทีแล้วนาทีเล่า สิ่งที่ขยับเข้าออกมันเหมือนจะใหญ่กว่าเดิมหรือเปล่านะ ความอบอุ่นที่พวยพุ่งเข้าสุ่ร่างกายคาโด้ยหลับตา
ฮากิประทับรอยจูบอย่างแผ่วเบา
“ไม่น่าเชื่อว่าคนเงียบๆอย่างเคนจังจะเร่าร้อนได้ขนาดนี้”
ฮากิหัวเราะ
“บ้าชะมัด”
คาโดยหันหน้าหนี
“ชั้นรักเคนจังนะ
รักมากๆเลยล่ะ ” ฮากิกระซิบ
“รู้แล้วๆๆๆ
“ คาโด้ยหัวเราะเบาๆ “เมื่อไหร่จะเอาออกไปซะที
ชั้นอึดอัดนะ” คาโด้ยหน้าแดง
“ไม่ล่ะ จะปล่อยไว้อย่างนี้จนเช้า
เป็นหลักฐานว่านายเป็นของชั้น และชั้นก็เป็นของนาย “
ฮากิพูดจบคาโด้ยก็ซุกหน้ากับหมอนด้วยความเขิน รู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งตัว
ก่อนจะพูดอะไรออกมาก็ได้ยินเสียงฮากิแว่วๆว่า “แย่ล่ะ มันตื่นอีกแล้ว ขออีกครั้งนะ”
แล้วคนตัวเล็กๆอย่างเขาจะไปรับอะไรใหญ่ๆบ่อยๆขนาดนี้จะไหวมั้ยเนี่ย
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น