ชิน…
จู่ๆใจผมก็เต้นตึกตัก ทันทีที่เจอหน้าจูริ จะพูดยังงัยดีล่ะ เมื่อก่อนไม่เห็นจะเป็นเลยนี่นา แต่ระยะหลังๆนี่รู้สึกแปลกๆ ยิ่งตอนหมดนี่เข้ามากอด ผมยิ่งรุ้สึกแปลกๆ จะว่าไปแล้ว หมอนี่ก็กอดกับชาวบ้านเค้าไปทั่วนั่นแหละ แถมยังชอบคลอเคลียอีกตังหาก เห็นแล้วแอบหมั่นไส้ เอ๊ะ นี่ผมเป็นอะไรไปล่ะเนี่ย ไม่เข้าใจตัวเองแฮะ
“ชินจังวันนี้เลิกเรียนแล้วไปไหนเปล่า” จู่ๆจูริก็ยื่นหน้าเข้ามาหาผม ปลายจมูกแทบแตะกัน เล่นเอาผมสะดุ้งแทบตกเก้าอี้ เสียงขยับเก้าอี้ ทำให้โคจิกับเจสหันมามองผมเป็นตาเดียว..ส่วนโฮคุก็กระซิบกระซาบอะไรกับไทจัง ก็ไม่รู้
“ชินจัง” ชินลากเสียงย้ำ
“อ้า ไม่รู้สิ” ผมบอกตรงๆ ความคิดตอนนี้มันสับสนมากๆ
“งั้นไปเดินเล่นกันน้า อยากกินทาโกะตรงสถานีรถไฟ” จูริยิ้มจนตาหยี
“ก็ได้ง่า เด๋วชวนเจ้าพวกนั้นไปด้วย” ผมหันไปมองเพื่อนๆ กำลังจะกวักมือเรียก จูริก็เอื้อมมือมาคว้ามือผมไว้เสียก่อนพอผมรีบชักมือออกแต่ดูเหมือนว่าเขาจะ รู้ทัน เลยคว้าแขนผมเอาไว้
“จูริ นายแป็นอะไรไปป่าวเนี่ย” ผมถามทั้งๆที่ใจเต้นระส่ำ
“อยากไปกับชินจังสองคนอะ” คนตอบทำตาเชื่อมใส่อีก ไม่รู้หรืองัยตอนนี้ใจผมมันจะหลุดออกมาข้างนอกแล้ว ตั้งแต่หมอนี่ไปแสดงละครเรื่องใหม่ ผมก็รู้สึกแปลกๆตั้งแต่ได้ดูแล้ว ขอสารภาพครับผมชอบแอบชอบฮะเอ้ยไม่ใช่แอบชื่นชม..แล้วตอนแสดงหมอนี่ก็โคตร เท่ห์เลยอะ..ถึงผมเป็นเด็กเอ๋อ แต่ตอนนี้ผมเอ๋อไม่ไหวแล้วครับ....
“นะ นะ” อ้อนอีกอะ T_T
“แล้วเจ้าพวกนั้น… “ ผมหันไปมองเจ้าสี่คนที่กำลังนั่งเล่นโป๊กเกอร์กันอย่างสนุกสนาน
“พวกนั้นไม่ไปหรอก เพราะติดถ่ายรายการกันทั้ง 3 คน โฮคุเองก็คงกลับบ้าน” จูริยิ้ม ตอนนี้เค้ายังไม่ปล่อยมือผมเลย มือผมเปียกเหงื่อไปหมดแล้วนะ
“งะ งั้นก็ตามใจ” ผมกลั้นใจตอบ
“ยัตตะ ดีจังๆ” เขาทำท่าดีใจมากๆ ทำให้ผมรุ้สึกดีใจไปด้วย น่ารักอะ ท่าทางเหมือนเด็กๆ ทำให้ผมอยากเข้าไปกอดจริงๆนะ แต่ว่า..แต่ว่าผมวางมาดเย็นชามาตั้งแต่ต้น ถ้าหลุดตอนนี้ก็ไม่เท่ห์สิครับ
จูริ
ในที่สุดผมก็รวบรวมความกล้าเตรงเข้าไปหาคุยกับชินเด็กที่ผมแอบมีใจให้ ตั้งแต่แรกเห็น เพียงแต่ว่าไม่มีโอกาสจะได้ทำงานด้วยกันอย่างจริงจัง วันนี้แหละวันนี้ผมต้องรุกเขาให้ได้ ใบหน้าที่เอ๋อแต่ซ่อนความไร้เดียงสาเอาไว้นั่นทำให้ผมอยากเข้าไปขโมยจูบ จริงๆ เวลาไปออกรายการหรือสัมภาษณ์เขาจะทำหน้าเหม่อๆ ทำเอาผมแทบละลายทุกครั้งที่แอบมอง...
พอผมเอ่ยปากชวนเขาทำหน้าแปลกใจนิดนึง ก่อนจะหันไปกวักมือเรียกเพื่อนๆคนอื่นๆ ผมเลยคว้ามือเขาเอาไว้ ..มือนุ่มมากขอบอก จริงๆแล้วผมไม่ได้กลัวว่าเพื่อนๆจะไปด้วยหรอก เพราะพวกนั้นรู้อยู่แล้ว วันนี้เลยเปิดโอกาสให้ผม ดูเหมือนพวกมันสนใจผมที่ไหน คิดงั้นเหรอ ไม่เลย จริงๆแล้วพวกมันอยากรู้จะตาย...แต่ผมติดสินบนพวกมันไว้ ช่างมันเถอะตอนนี้เขาก็รับปากว่าจะไปด้วยกัน .. หลังจากเลิกเรียนผมกับเขาก็ไปเดินเตร็ดเตร่อยู่แถวหน้าสถานี ร้านทาโกะที่โคจิบอกว่าอร่อยมากแอบมากินกับเด็กบ่อยๆ..ผมเห็นชินมองดูคนขาย ทำทาโกะอย่างตั้งใจ แต่ผมนะมองเขาอย่างไม่ละสายตา..น่ารักจริงๆนะ
“จูริ นายจะมองอีกนานมั้ยเนี่ย” เขาถามผมแล้วหันหน้าหนี ผมเลยเดินเข้าไปกอดคอเขา เขาค้อนผมนิดนึงแต่ก็ไม่ได้ทำท่ารังเกียจอะไร มันทำให้ผมรู้สึกมีความหวังแฮะ “ก็ชินจังน่ารักอะ เป็นใครๆก็ต้องมอง “ ผมกระซิบ เขาเอียงคอนิดนึง
“ไม่ต้องพูดมากเลย เอากินซะ “ เขายื่นทาโกะให้ผม ผมลิงโลดอ้าปากงับทาโกะโดยไม่สนใจว่ามันร้อนหรือเปล่า ทันทีที่มันเข้ามาอยู่ในปากผม ผมก็ร้องเสียงหลง ชินจังใจร้าย T_T จะคายออกก็เสียดาย เขาอุตส่าห์ป้อนให้ ผมไปนั่งน้ำตาเล็ดอยุ่ตรงม้าหินอ่อน แต่เจ้าคนที่แกล้งผมกับยิ้มชอบใจ T^T ..”น้ำ” เขาส่งขวดน้ำให้ผม O^O ผมรับน้ำมาดึ่มพรวดดับความร้อนในปาก ตอนนี้ปากพองแล้วมั้ง..จะว่าไปหมอนี่ชอบตบหัวแล้วลูบหลังแฮะ
“โทษทีนะ กินอีกหรือเปล่า” เขายื่นกล่องทาโกะ
“กิน แต่ป้อนอีกได้ป่าว “ >////////////<
“เอ๋ นายไม่มีมือกินเหรองัย” -//////////-
“มี แต่อยากกินที่ชินจังป้อนอะ ไม่งั้นไม่ยกโทษให้นะ ที่ทำเราปากพองอะ” ผมแกล้งหันหน้าหนี
“จูรินายนี่มัน เอ้ากินไปเลย ..” พูดจบก็จิ้มทาโกะยัดเข้าไปในปากสองลูก ชินจังอะ T^T แบบนี้ผมก็เคี้ยวไม่ได้สิครับ ใจร้ายจริงๆ ผมกลายเป็นพวก SM ไปแล้วเหรอเนี่ย..
“ปกตินายไม่เคยเป็นอย่างนี้ แล้วจู่ๆมาทำอย่างนี้มันแปลกๆนะ “ จุ่ๆชินจังก็พูดขึ้นมาลอยๆ ทำเอาผมแทบสำลักทาโกะ โอ้ยจะบ้าตาย ผมแสดงออกขนาดนี้ยังไม่รู้อีกเหรอเนี่ย ความรู้สึกช้าเกินไปหรือเปล่า /คอตก
“แล้วนายคิดงัยล่ะ” ผมย้อนถามเสียงอู้อี้
“เอ่อ ไม่รุ้สิ เหมือนนายกำลังจะจีบชั้น” ที่อย่างนี้พูดซะตรง แล้วทำไมไอ้ความคิดมันไม่คิดตรงๆมั่งล่ะ
“ก็ใช่อะดิ่ นายไม่รู้จริงๆเหรอ” ผมกลืนทาโกะ กระดกน้ำแล้วหันมามองชินจังตรงๆ
“เห” เขาขยับหนี ดูดิ่ จะหนีไปทามไม
“จริงๆนะชินจังขอจีบนะ นะๆๆๆๆๆๆ” ผมเข้าโหมดอ้อน
“นาย ชั้นเป็นผู้ชายน้า “ ชินจังขยับหนีอีก
“ไม่เป็นไรนี่ โคจิกับเจสซี่ก็ผู้ชาย แล้วทำไมเราจะจีบชินจังไม่ได้ “ ผมขยับตาม
“เอ๋ นี่พวกนั้น “ ชินจังทำหน้าเหวอ เพ่งถึงบางอ้อ
“งั้นแหละ ป่านนี้คงแอบมองอยู่ที่ไหนสักที่มั่ง “ ผมส่ายสายตาหา
“พวกนาย..” ชินจังทำท่าโกรธ..แถมยังยกมือจะฟาดใส่ผมอีก
“อย่านะ ถึงชินจังจะเล่นออกแรงแค่ไหน ก็สู้ชั้นไม่ได้หรอก “ ว่าแล้วผมก็คว้าแขนเขาเอาไว้ หันซ้ายหันขวา ดึงเขาเข้ามาปลายจมุกเชี่ยวแก้มขาวไปนิดเดียว
“นายๆๆๆๆ” ชินจังหน้าแดงแป๊ด โคตรน่ารักเลยอะ >/////<
“ตอนนี้ขอจีบก่อนนะ ส่วนใครจะเคะจะเมะ เด๋วว่ากันอีกที “ ผมยิ้มกว้างในขณะที่คนที่ผมพูดด้วยก้มหน้าหงุด น่ารักชะมัด
“ชี้นไม่เคะเด็ดขาด” เขาบอกเสียงอู้อี้
“555 เรายังงัยก็ได้ถ้าเป็นชินจัง“ ผมกระซิบ
“บ้าชะมัด จูริเจ้าคนบ้า” ว่าแล้วก็กระหน่ำฟาดผมด้วยกระเป๋า แล้ววิ่งแจ้นไป ผมเจ็บน้า ....แต่ถ้าแฟนผมจะชอบความรุนแรงผมก็ไม่เกี่ยงคร๊าบ..ผมคว้าขวดน้ำวิ่งตามชิน จังไปติดๆ
อีกด้านนึง
โฮคุ “ชั้นว่าชินเสร็จจูริ”
โคจิ “ชั้นก็ว่างั้น เพราะหมอนั่นเวลารุกโคตรน่ากัว”
ไทกะ “ ไม่มีทางถึงชินจังใจแข็งมาก”
เจส “ ใช่ๆ ชั้นเห็นด้วยกะโฮคุ”
โคจิ “ไปดูกันมั้ย”
ไทกะ” ไม่ดีมั้ง”
โคจิ “ชั้นอยากดูอะ”
เจส “ชั้นก็เหมือนกัน นายไม่ไปใช่มั้ยไทกะ”
ไทจัง “ที่พวกนายบอกว่าติดถ่ายรายการ ก็...”
โคจิ “ก็แหงล่ะ ไม่งั้นจะเปิดให้ได้เหรอเนอะ... “ หันไปยิ้มเจ้าเล่ห์กะอีกสองคน
เจส “รู้สึกเหมือนชั้น....”เสียงอ่อน
โคจิ “ไม่เอาน่า ยังงัยซะ น่าจะดีใจไปกับเพื่อนนะ” หัวเราะเสียงดัง
เจส -/////////-
-----end-------
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น