สองเรา(HagiSui)

“กลับเดียวนี้นะ” เสียงเข้ม พร้อมกันแรงกระชากมหาสารทำให้คนตัวเล็กเซไปจนเกือบล้ม แต่ดูเหมือนคนตัวโตจะไม่ในใจ เพราะพูดกันดีๆมาจะชั่วโมงนึงแล้ว แต่ความดื้อด้านทำให้ให้เขาหัวเสีย ตอนนี้เลยต้องใช้วิทีใหม่พากลับทั้งอย่างนี้แหละ คนอื่นๆจะพูดยังงัยไม่สนใจทั้งนั้น เพราะปกติก็เผป็นพวกไม่แคร์สังคมอยุ่แล้ว หากมาปั้นหน้าเป็นผู้รากมากดีอยู่มันเหนื่อยเปล่าๆ และที่ทำอ่อนน้อมถ่อมตนก็เพราะไว้หน้าคนๆนี้ แต่ตอนนี้เจ้าตัวชักได้ใจ ได้คืบจะเอาศอก  ...เขาลากแขนคนตัวเล็กไปตามถนนสายเล็ก ด้วยความที่เขาขายาวจึงทำให้คนที่ดูกลากกึ่งวิ่งกึ่งเดิน ..แสงไฟจากหลอดนีออนส่งแสงริบหรี่ ช่วงนี้เป็นช่วงวันหยุดยาว แหล่งธุรกิจแถวๆนี้เลยกลายเป็นเสมือนเมืองร้าง การที่ผู้ชายสองคนมาฉุดกระชากลากถูกกันไปตามถนนอย่างนี้จึงไม่มีคนสนใจ

คนตัวเล็กพยายามสะบัดแขนหลายครั้งแต่ก็ยังไม่อาจหลุดจากแรงจับของคนตัวโตได้ หลายๆครั้งเข้าก็เริ่มเหนื่อยและเดินทามไปด้วยดี

“ปล่อยชั้นได้แล้ว “ น้ำเสียงแสดงความไม่พอใจ แต่ดูเหมือนว่าคนข้างหน้าจะหันมามองแค่แว๊บนึง ไม่มีที่ท่าว่าจะสนใจลากเข้าไปจนสุดถนน และเลี้ยวเข้าไปที่คอนโดแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก ทักทายกับคนดูแลจากนั้นก็กดลิฟท์ไปชั้นบนสุด พอลิฟท์ปิดก็กอดคนตัวเล็กไว้แน่นพรมจูบซะทั่วใบหน้าทั้งๆที่คนตัวเล็กพยายามดิ้นและปัดป้องแต่ดูดเหมือนจะไร้ผล พอถึงชั้นที่กดไว้คนตัวเล็กก็เข้งขาอ่อนเสียแล้ว

“เดินไหวไหม” คนตัวโตหัวเราะเบาๆ คนตัวเล็กส่ายหน้าตอนนี้ทั้งหน้าทั้งตัวแดงเถือดไปหมดแล้ว

“อุ้มที” คนตัวเล็กชุสองแขนขึ้น

“ขี่คอแล้วกันนะ จะได้เปิดประตุได้ง่ายหน่อย” เขาหัวเราะแล้วหันหลังย่อลงให้คนตัวเล็กปีนขึ้นมาได้ คนตัวเล็กทำปากจิไม่พอใจนิดหน่อยแต่ก็ยอมขี่หลังแต่โดยดี เด๋วโดนโกรธอีกจะยุ่ง เดินออกจากลิฟท์เดินตรงไปเลี้ยซ้ายก็ถึงห้องพัก ห้องในสุดที่แยกออกมาเป็นพิเศษจากห้องอื่นๆ คนที่นี่อยู่กันแบบไม่ยุ่งเรื่องของกันคนที่มาอยุ่ส่วนใหญ่ต้องการความเป็นส่วนตัวสูง ถึงราคาจะแพงไปนิดแต่ขนหน้าแข้งไม่ร่วงหรอก

“นายน่ะ อย่าเอาอาวุธมาแทงหลังชั้นจะได้ไหม” คนตัวโตบอกเบาๆ ขณะที่เปิดประตูเข้าไปด้าน

“บ้า” คนตัวเล็กรัดคอให้แน่นขึ้น เพราะใครกันล่ะจูบซะเร่าร้อนขนาดนั้นไม่รุ้สึกอะไรก็ไม่ใช่ผู้ชายแล้ว

“เดี่ยวก็ตายกันพอดี” พอปล่อยคนตัวเล็กลง เจ้าตัวก็ลงไปนั่งม้วนลงกับพื้น หน้าแดงแป๊ด แค่เห็นปฏิกิริยาคนตัวโตก็รู้ว่าแล้วเกิดอะไรขึ้น เพราะรสจูบเมื่อกี้แน่ๆ

“ถ้าไม่ไหวก็บอกนะ” คนตัวโตหัวเราะ

“ไม่ต้องเลย เพราะนายนั่นแหละบ้าชะมัด “ คนตัวเล็กน้ำตาคลอ

“อายุก็ไม่น้อยแล้วน้า ยังเหมือนเด็กอยุ่เลย “ เขาหัวเราะ

“ใครเด็ก ชั้นโตแล้วน้า” คนตัวเล็กยืดอก แล้วก็กลับมาตัวงอเหมือนเดิม

“ถ้าอยากขนาดนั้น ก็ขอสิ “ คนตัวโตยักคิ้ว คนตัวเล็กลังเล หน้าแดงยิ่งกว่าเดิม หมอนี่มันประเภท S ชัดๆ รู้อยุ่ว่าคนกำลังทรมานยังจะมาแกล้งกันอีก

“หรือจะนั่งอยู่อย่างนั้น” ยักไหล่ไม่สนใจอีกแน่ะ สุดท้ายเขาต้องโน้มคอคนตัวโตมาจูบแล้วกระซิบเบาๆ ดูจะเป็นที่พอใจของคนตัวโตเป็นอย่างยิ่ง รอยยิ้มที่แสดงความมีชัยนั้นเห็นแล้วน่าหมั่นไส้ชะมัด เขาค่อยๆช้อนอุ้มคนตัวเล็กเข้าไปในห้อง ..วางลงบนเตียงจัดการกับเสื้อผ้าที่ปกปิดร่างกายเอาไว้ออกจนหมดเหลือเพียงร่างที่เปลียเปล่า  ผิวขาวเนียนนุ่มแค่เห็นก็อารมณ์กระเจิงแล้ว

“อย่ามองสิชั้นกายนะ” เขาตัดพ้อ  คนตัวโตอมยิ้ม แล้วเลื่อนมือไปที่เจ้าตัวเล็ก

“ชั้นรู้นะว่านายชอบให้ชั้นกินตรงนี้”

“รู้แล้วยังจะพูดอีก”เสียงคนตัวเล็กอุ้อี้ เขาหัวเราะก่อนจะก้มลงจูบเจ้าตัวเล็กเบาๆค่อยๆใช้ปลายลิ้นหยอกล้อครงหัวเบาๆ คนตัวเล็กสะดุ้งนิดนึง  มือสองข้างจับหัวเขาเอาไว้ คนตัวโตหัวเราะลำคอ ค่อยใช้ปากสวยครอบครองเจ้าตัวเล็กเอาไว้ใช้ลิ้นตวัดไปรอบๆแล้วค่อยๆขยับเป็นจังหวะ ได้ยินเสียงครางของคนตัวเล็ก แซ็กซี่เป็นบ้า ...ขยับปากเพียงชั่วครู่คนตัวเล็กก็ปล่อยนมข้นทะลักเข้าเต็มปาก คนตัวเล็กตกใจ รีบควานหาทิชชุ่มาส่งให้..คนตัวโตหัวเราะก่อนจะบอกว่า

“กลืนไปหมดแล้ว “ เลยโดยคนตัวเล็กทุบเข้าหลายที  เขาถอดเสื้อออกบ้างๆ ค่อยจูบพรมไปทั่วร่างกายของคนตัวเล็ก ทำคิสมาร์คเล็กๆเอาไว้ใต้ราวนม

“ทำอะไรน่ะ” คนตัวเล็กถามเมื่อรู้สึกเจ็บนิดหน่อย

“ทำสัญลักษณ์ไว้กันหมา” คนตัวโตหัวเราะ

“ไหนสัญญาว่าจะไม่ทำให้มีรอย “ คนตัวเล็กหน้าเบ้

“ไม่ทำไม่ได้หรอก ก็ช่วงนี้ฮอตเหลือเกิน ไม่ทำอะไรไว้บ้าง มคปด ทำงัยล่ะ “

“บ้าไม่มีใครมายุ่งกับชั้นหรอก” คนตัวเล็กหัวเราะ

“ไม่สน” พูดจบก็พรมจูบ จากนั้นก็เอื้อมมือไปเปิดชิ้นชักหยิบครีมออกมาบีบ แล้วค่อยๆลูบไล้ไปที่ช่องทางด้านหลัง คนตัวเล็กสะดุ้งเพราะความเย็นของเนื้อครีม ค่อยๆลูบไล้แล้วส่งนิ้วเข้าไปสำรวจด้านในช้าๆ

“อึ่มม” คนตัวเล็กส่งเสียงเบาๆ

“ไม่ต้องกลั้นเสียงหรอกห้องนี้มีแค่เราสองคน”  คนตัวโตหัวเราะ  มืออยุ่ที่ช่องทางด้านหลัง ปากวนเวียนอยู่กับเจ้าตัวเล็ก เหลือบไปมอง ท่าทางจะได้เวลาแล้วสินะ.. ยกสะโพกคนตัวเล็กขึ้น ค่อยดันเจ้าตัวโตเข้าไปด้านในช้าๆ

“อา “ เสียงหวานๆดังออกมาจากเรียวปากสวยเป็นระยะๆ ขยับเข้าไปลึกกว่าเดิม อยู่นิ่งพักนึงเพื่อให้คนตัวเล็กได้ปรับตัว จากนั้นก็ค่อยๆขยับเป็นจังหวะ

“อา อร่อยจัง”  คนตัวโตยิ้มบางๆ เมื่อเห็นปฏิกิริยาของคนตัวเล็ก ค่อยๆเร่งจังหวะขึ้น เสียงเนื้อกระทบกันสลับกับเสียงครางหวานๆ เรียกอารมณ์คนตัวโตให้คุกรุ่นได้เป็นอย่างดี  คนตัวเล็กค่อยๆดันตัวเองลุกขึ้นนั่ง เขาหัวเราะนิดนึงก่อนจะปล่อยให้ทำตามใจ

“จะออนท๊อปเหรอ” คนตัวเล็กไม่บอก ได้แต่ลอยหน้าลอยตา  ก่อนจะใช้สองมือจับตรงสะโพกคนตัวโตแล้วขยับขึ้นลงเป็นจังหวะ

“เยี่ยม” คนตัวโตส่งเสียงครางบ้าง คนตัวเล็กยิ้มพอใจ ค่อยๆเร่งจังหวะขึ้น เขาชอบควบคุมมากกว่าโดนควบคุมเรียกได้ว่าอย่างน้อยเกิดเป็นผู้ชายขอให้ได้นำ แต่ในกรณีนี้จะเรียกว่านำได้หรือเปล่าก็ไม่รุ้สึกนิ รู้แต่ว่าพอมาอยุ่แบบนี้แล้วเหมือนมีอำนาจ แต่คนที่อยุ่ข้างๆล่างกับไอ้อาวุธที่ขยับเข้าออกนี้ทำไมดูเหมือนจะใหญ่ขึ้นกกว่าเดิมก็ไม่รู้สิ รู้สึกว่าเข้าไปลึกมาก จนรู้สึกถึงสิ่งที่กระแทกกระทั้นอยู่ข้างในอย่างชั้นเจน

“ชั้นไม่ไหวแล้ว “ คนตัวเล็กหน้าเหยเก  คนตัวโตหัวเราะ ลุกขึ้นนั่งจับสะโพกคนตัวเล็กให้ขยับเร็วขึ้นกว่าเดิม ความเอร็ดอร่อยทำให้คนตัวเล็กปล่อยนมข้นให้พวยพุ่งออกมาอีกครั้ง  คนตัวโตขยับสะโพกเพียงชั่วครู่ก็ปลดปล่อยที่อัดอั้นเอาไว้ ต่างคนร่างสวมกอดกัน เสียงหอบ เม็ดเหงื่อที่ผุดขึ้นตมาร่างกาย ทั้งคุ่มองหน้ากันยิ้มๆ ก่อนจะประทับจูบกันและกันเบาๆ 

คนตัวโตอุ้มคนตัวเล็กไปอาบน้ำในห้องน้ำ เขาขันอาสาชำระล้างสิ่งที่เปล่าปลดปล่อยเอาไว้ให้ แต่คนตัวเล็กไม่ยอมท่าเดียว พอซักเข้าคนตัวเล็กก็บอกว่า “ ขืนให้นายล้างให้ชั้นก็มีอารมณ์อีกสิ”  คนตัวโตหัวเราะ

“มีก็ทำให้หายเองแหละ”  คนตัวโตบอก

“บ้าสิ ของนายใหญ่ขนาดนั้นชั้นรับหลายๆครั้งไม่ไหวหรอก  พรุ่งนี้ขึ้นเวทีไม่ไหวพอดี “ คนตัวเล็กหน้ายุ่ง

“แย่จังน้า  ที่ผมใหญ่ไปทั้งตัวอย่างนี้ “ คนตัวโตหัวเราะ

“แต่ชั้นก็ชอบที่นายเป็นแบบนี้ “ คนตัวเล็กหัวเราะ ขึ้นไปนั่งบนตักคนตัวโต ทั้งคู่แช่น้ำอุ่นผ่อนคลาย หลังจากทำกิจกรรมกันอยากหนักหน่วง

...........................................................

            “พวกนายสองคนนี่พักนี้ติดกันเป็นตังเมเลยนะ” ไทกะแซว เมื่อเห็นฮากิยะกับยาซุยเดินเข้าห้องซ้อมมา

                “ก็นิดหน่อย เป็นแบ็คเซตเดียวกันนี้ “ ยาซุยยิ้ม

                “เป็นแบ็ค แล้วก็เป็นแฟนกันด้วยนี่ “โคจิเสริม ทั้งคู่สะดุ้ง หันมามองหน้ากันแล้วหันไปมองโคจิ

                “นายพูดอะไร “ ฮากิยะทำหน้าเข้ม

                “ไม่ต้องปิดบังหรอก กิจกรรมที่นายทำ ชั้นกับหมอนี่ได้ยินบ่อย” เจสเสริม

            “เอ๋ๆๆ” ยาซุยหน้าแดง “รู้ได้งัย” เขาย้อนถาม

                “อ้าวนายไม่รู้เหรอว่าเจ้าสองคนเนี่ยย้ายไปอยุ่ข้างๆห้องของพวกนาย “ ไทกะหัวเราะ

                “เห ไม่เห็นรุ้เรื่อง” ฮากิยะหน้าเหวอ

                “ว่าแต่รุนแรงขนาดนั้น รุ่นพี่รับไหวหรอ”  เจสถามตรงๆ “ ไอ้เด็กบ้า “ ยาซุยยกมือเขกหัวเจส 

                “รุ่นพี่เค้าชอบน่ะ “ ฮากิยะหัวเราะ

                “แล้วนายจะสาระแนไปบอกเขาทำไม “ ยาซุยหันไปแว๊ดใส่ฮากิยะด้วยความมเขินก่อนจะเดินพรวดออกไปข้างนอก

                “ว่าแต่พวกนายสองคนใครเคะใครเมะ” ไทกะหันไปถามโคจิกับเจส

                “เรื่องอะไรชั้นต้องบอก เนอะ “ โคจิยักไหล่  

“ชั้นน่ะเคะให้โคจิคนเดียวแหละ “ เจสซี่กระซิบ

“ไอ้เด็กนี่ก็เพื้ยนไปอีกคนจะไปบอกเค้าทำไมเนี่ย “ โคจิเขกหัวเจส ไทกะหัวเราะเบาๆ เอาเถอะใครจะเมะจะเคะขอให้รักกันนานๆก็พอแล้ว